Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.

ABC - Charakterystyka Joanny Lipskiej

Joanna Lipska jest główną bohaterką noweli pozytywistycznej Elizy Orzeszkowej zatytułowanej „A...b...c...”. To młoda dziewczyna, córka profesora, któremu władze oświatowe odebrały z powodów politycznych możliwość wykonywania zawodu. Bohaterka była ładną, smukłą dziewczyną, jednak bieda i przebywanie w mieście przytłumiły jej urodę. Joanna nosiła czarną, wełnianą sukienkę i czarny, stary kapelusz. Miała piękne, jasne i lśniące włosy, które zaczesywała w warkocz. Miała bladą cerę, małe usta i duże, szare oczy, podobne do oczu dziecka. Nie stać jej było na to, by jakkolwiek dbać lub podkreślać swoją urodę. Dopiero kiedy zarobiła pieniądze, pozwoliła sobie na kupienie sztucznych kwiatów do kapelusza. Ojciec Joanny przed śmiercią przekazał dziewczynie określone poglądy na życie. Sam zajmował się jej nauką. Joanna nie odczuwała prowadzenia domu swojego i brata jako uciążliwy obowiązek. Życie jednak nie zadowalało jej w pełni, ponieważ nie czuła się dostatecznie przydatna. Odczuwała chęć poświęcania się dla nich, czuła, że może im pomóc, jednak nie wiedziała, jak. Kiedy sąsiadka zaproponowała jej, by została nauczycielką jej wnucząt, Joanna poznała swoje prawdziwe powołanie. Odkryła, że posiada talent pedagogiczny i nauczała dzieci z zapałem i łatwością. Mali uczniowie kochali swoją nauczycielkę, która stała się dla nich prawdziwym autorytetem. Bohaterka otrzymywała zapłatę za swoją pracę, jednak ważniejsza była dla niej satysfakcja, którą odczuwała z powodu pomagania ludziom biednym, którzy nie mogliby posłać dzieci do szkół. W ten sposób spełniała pozytywistyczny postulat pracy u podstaw. Joanna Lipska nie była świadoma tego, że jej praca była nielegalna, ponieważ nauczanie bez zezwolenia władz oświatowych podlegało karze. Była przekonana o słuszności swego działania, co podkreśliła,